A1 · Guía de gramática
Predicado nominal y persona
En una oración nominal en presente, el turco suele omitir “ser/estar” y marca la persona en el nombre o adjetivo. La forma de 3.ª persona singular normalmente no lleva terminación personal.
Para consultar
Tablas de referencia
Estudiante: paradigma del presente
| Persona | Afirmativa | Negativa | Pregunta |
|---|---|---|---|
| yo | öğrenciyim | öğrenci değilim | öğrenci miyim? |
| tú | öğrencisin | öğrenci değilsin | öğrenci misin? |
| él/ella | öğrenci | öğrenci değil | öğrenci mi? |
| nosotros/as | öğrenciyiz | öğrenci değiliz | öğrenci miyiz? |
| ustedes | öğrencisiniz | öğrenci değilsiniz | öğrenci misiniz? |
| ellos/ellas | öğrenciler | öğrenci değiller | öğrenci(ler) mi? |
Guía de gramática
Cómo funciona
Con estudiante: öğrenciyim «soy estudiante», öğrencisin «eres estudiante». Tras una vocal puede aparecer y de enlace (öğrenci-y-im); tras consonante se une directamente (doktor-um). El pronombre ben/sen puede omitirse.
En contexto
Paso a paso
Para consultar
Excepciones y matices
- La 3.ª plural admite variación: öğrenciler suele marcar plural y persona, pero öğrenci pueden ser «son estudiante(s)» según contexto; los pronombres aclaran si hace falta. La partícula interrogativa concuerda con armonía y se escribe separada, aunque recibe la terminación personal: doktor musun?
En contexto