Cargando…
50 de 4807 palabras
Vurmak Golpear
Dövmek Pegar / Batir
Koparmak Arrancar / Desprender
Bağlamak Atar / Conectar
Çözmek Desatar / Resolver
Sallanmak Columpiarse / Balancearse
Yaymak Extender / Esparcir
Toparlamak Recoger / Ordenar
Silmek Limpiar / Borrar
Süpürmek Barrer
Ovalamak Frotar con fuerza / Masajear
Kurulamak Secar
Islatmak Mojar
Soğutmak Enfriar
Süzmek Filtrar / Colar
Haşlamak Hervir / Sancochar
Rendelemek Rallar
Dilimlemek Rebanar / Cortar en rodajas
Kıymak Picar muy fino
Soymak Pelar
Ayıklamak Limpiar / Desvainar
Süslemek Decorar
İliklemek Abotonar
Taramak Peinar
Durulamak Enjuagar
Fırçalamak Cepillar
Tırmalamak Arañar
Okşamak Acariciar
Çimdiklemek Pellizcar
Dürtmek Dar un toque / Codear
İşaret etmek Señalar
Eğlendirmek Divertir
Rahatlatmak Relajar
Germek Tensar
Canlandırmak Revivir / Animar
Yok etmek / Yıkmak / İmha etmek Destruir
Yıkmak = derribar, demoler (también hundir a alguien). Yok etmek = aniquilar, hacer desaparecer. No confundir con yıkamak (lavar).
Bilgi vermek / Bildirmek Informar
Bildirmek es más formal: «Polise bildirdim» = lo comuniqué a la policía; «bilgi vermek» = dar información (-e bilgi vermek).
Yemin etmek Jurar
Yemin ederim! = ¡Te lo juro! Yemin = juramento. No significa decir groserías (eso es küfür etmek).
Düşmek Caer / Caerse
Rige dativo para el lugar: yere düştü (se cayó al suelo). También 'bajar': fiyatlar düştü.
Cüret etmek Atreverse
Formal y enfático, sobre todo en reproches: bunu söylemeye nasıl cüret edersin? = ¿cómo te atreves a decir eso? En el habla corriente: cesaret etmek.
Taşınmak Mudarse
Yeni bir eve taşınmak = mudarse a una casa nueva; İstanbul'a taşındık = nos mudamos a Estambul. Taşımak = llevar, transportar.
Teslim etmek Entregar
Se construye -i -e teslim etmek (paketi ona teslim etti). Teslim olmak = rendirse, entregarse.
Düzeltmek Corregir
Transitivo. El intransitivo es düzelmek (arreglarse, mejorar): Her şey düzelecek = todo se va a arreglar.
Susmak Callarse / Callar
El imperativo «Sus!» = ¡Cállate! es muy frecuente (brusco); más suave: «Sessiz ol».
Kovalamak Perseguir
Perseguir, correr tras alguien: «Polis hırsızı kovaladı» = la policía persiguió al ladrón; «hayallerini kovalamak» = perseguir sueños. Seguir a alguien o algo sin correr es «takip etmek».
Tekrarlamak / Tekrar etmek Repetir
«Tekrar eder misiniz?» = ¿puede repetir? Tekrar como adverbio = otra vez: «Tekrar dene».
Görüşmek Verse (con alguien)
-le görüşmek = verse o hablar con alguien: Yarın görüşelim. Görüşürüz = nos vemos.
Hatırlatmak Recordar (algo a alguien)
Con dativo de la persona: «Ona randevuyu hatırlattım» = le recordé la cita; «Bana babamı hatırlatıyorsun» = me recuerdas a mi padre. Causativo de hatırlamak (recordar uno mismo).
Kilitlemek / İçeri kapatmak Encerrar
De «kilit» (cerradura): «kapıyı kilitlemek» = cerrar la puerta con llave; «içeri kapatmak» = encerrar a alguien.
Yalvarmak Rogar / Suplicar
Rige dativo: «Sana yalvarıyorum» = te lo suplico. «Yalvarırım» = por favor te lo ruego.