Cargando…
50 de 4807 palabras
Eklemek Añadir / Agregar
Con dativo: «çorbaya tuz eklemek» = añadir sal a la sopa. «Ek» = anexo, sufijo.
Suçlamak Acusar
Acusativo + instrumental (-le): «Onu hırsızlıkla suçladılar» = Lo acusaron de robo. «Kendini suçlama» = No te culpes.
Kapmak Agarrar / Coger
Çantamı kaptı = Me arrebató el bolso. Kapılmak = dejarse llevar: paniğe kapılmak = entrar en pánico.
Varsaymak / Farz etmek Suponer
«Farz et ki…» = supongamos que…; «varsayalım» = pongamos por caso. Creer (equivocadamente) es sanmak.
Gergin (olmak) Nervioso (estar nervioso)
Adjetivo: tenso, nervioso. Gerginim = estoy nervioso. También ambiente tenso: ortam gergin.
Sıkışmak Quedarse atascado
«Trafikte sıkıştım» = me quedé atascado en el tráfico; «Kapı sıkıştı» = la puerta se atascó.
Öpmek Besar
Öpücük = beso. Seni öpüyorum = Te mando un beso (al despedirse).
Emretmek Ordenar / Mandar
Emredersiniz! = ¡A la orden! (militar). Emir = orden.
Kırmak Romper / Quebrar
Kalbini kırmak = herir a alguien. Kırılmak = romperse; también ofenderse: Bana kırıldı.
Kaçırmak Perder (el tren, una ocasión) / Dejar escapar
Otobüsü kaçırdım = Perdí el bus. También 'secuestrar' (kızı kaçırdılar) y 'soltar sin querer' (ağzından kaçırmak).
Sağlamak Proporcionar
Proporcionar, asegurar: güvenliği sağlamak (garantizar la seguridad), destek sağlamak (dar apoyo).
Aldatmak / Kandırmak Engañar
Aldatmak es también ser infiel: karısını aldatıyor = engaña a su mujer. Kandırmak = engañar, embaucar (beni kandırdın = me engañaste).
Yakmak Quemar
Transitivo: quemar algo, y también encender: «ışığı yakmak» = encender la luz. Intransitivo: «yanmak».
Yaklaşmak Acercarse
Rige dativo: «Bana yaklaşma!» = ¡No te me acerques! También del tiempo: «Kış yaklaşıyor».
Bıkmak Harto / Estar harto (de)
Rige ablativo: "Senden bıktım!" = ¡estoy harto de ti!
İfşa etmek / Açığa çıkarmak Revelar
«İfşa etmek» = revelar, destapar algo oculto (un secreto, una identidad): «Sırrı ifşa etti» = reveló el secreto. «Açığa çıkarmak» = sacar a la luz; «ortaya çıkarmak» = hacer aparecer.
Dönüşmek Transformarse / Convertirse en
Rige dativo: «-e dönüşmek». «Kabusa dönüştü» = se convirtió en una pesadilla.
Kımıldamak Moverse / Menearse
Muy frecuente en imperativo: «Kımıldama!» / «Kımıldamayın!» (¡no se mueva!). Sinónimo: kıpırdamak.
Gezmek / Dolaşmak Pasear / Dar una vuelta
Gezmek = pasear, recorrer (şehri gezmek); dolaşmak = dar vueltas, deambular (sokaklarda dolaşmak).
Halletmek Solucionar
Muy usado en el habla: Ben hallederim = Yo me encargo. De hal + etmek: halleder, hallettim.
Veda etmek Despedirse
Rige dativo: «-e veda etmek» (despedirse de). Sustantivo «veda» = despedida: «veda partisi».
Tamir etmek / Onarmak Arreglar / Reparar
«Tamir etmek» es lo más hablado; «onarmak» es algo más formal.
Bahsetmek Mencionar
Rige ablativo: -den bahsetmek. Neden bahsediyorsun? = ¿De qué hablas?
Ödünç vermek / Ödünç almak Prestar / Pedir prestado
Ödünç vermek = prestar (a alguien); ödünç almak = pedir prestado (-den).
Yüzüstü bırakmak Defraudar / Fallar a alguien / Conducir hasta
Literalmente «dejar boca abajo»: «Beni yüzüstü bıraktı» = me dejó tirado. Yüzüstü también es «boca abajo»: «yüzüstü yatmak».
Kabullenmek Resignarse / Conformarse con
Aceptar algo duro, resignarse, asumir: «Gerçeği kabullenmek» = aceptar la realidad; «Kabullenemiyorum» = no puedo aceptarlo. Más fuerte que «kabul etmek» (aceptar, admitir).
İnkâr etmek Negar
Negar un hecho: «suçu inkâr etmek» = negar el delito. Rechazar una petición es «reddetmek».
Oluşmak Consistir en / Formarse
Con ablativo = constar de: «Takım beş kişiden oluşuyor». Sin complemento = formarse: «Bir sorun oluştu».
Sokmak Meter
Meter dentro: -e sokmak (elini cebine soktu). Picar (insecto): arı soktu. Aparece en insultos vulgares.
Ayrılmak Irse de / Dejar (a alguien)
Rige ablativo: «-den ayrılmak» (irse de, dejar): «evden ayrılmak». Entre pareja: separarse («Ayrıldık»).
Benzemek Parecerse (a)
Rige dativo: -e benzemek. Babana benziyorsun = Te pareces a tu padre. Benziyor = parece.
Özlemek Extrañar / Echar de menos
Extrañar a alguien o algo, con acusativo: «Seni özledim» = Te extrañé / Te extraño.
Bahse girmek Apostar
Bahse girerim = apuesto (a que…). Bahis = apuesta (sustantivo).
Eşlik etmek Acompañar
Rige dativo: "bana eşlik et". "... eşliğinde" = acompañado de, bajo escolta de.
Yüklemek / Şarj etmek Cargar
Yüklemek = cargar (peso, programa: dosya yüklemek = subir un archivo); şarj etmek = cargar una batería.
Sıçmak Cagar
Vulgar. Sıçtık! = ¡la cagamos!; içine sıçmak = cagarla, arruinar algo. El verbo neutro es tuvalete gitmek.
Aşmak Superar
Con acusativo: sınırı aşmak = pasarse del límite; korkusunu aşmak = superar el miedo. Haddini aştın = te pasaste.
Düzenlemek / Organize etmek Organizar
Organizar un evento: «parti düzenlemek»; también ordenar o editar un texto.
Yerleştirmek Colocar
Colocar, instalar algo en su sitio. Intransitivo: yerleşmek = instalarse, asentarse ("İstanbul'a yerleştik").
Önermek Sugerir
Sana bu kitabı öneririm = Te recomiendo este libro. Öneri = sugerencia.
Eşleşmek / Örtüşmek Coincidir / Corresponder
«Parmak izleri eşleşti» = las huellas coinciden; «eşleşme» = coincidencia. Örtüşmek = coincidir (datos, ideas).
Maruz kalmak Someterse a / Sufrir (una operación, un ataque)
Rige dativo: şiddete maruz kalmak = sufrir violencia. Para operaciones se dice «ameliyat geçirmek».
Boşaltmak Vaciar
Vaciar (un vaso, un cajón), desalojar (binayı boşaltın! = ¡evacuen el edificio!) y descargar.
Umursamak Preocuparse por / Importarle a uno
Casi siempre en negativo: «Umursamıyorum» (no me importa). Rige acusativo: onu umursamak.
Doldurmak Llenar
Transitivo: bardağı doldurmak. El intransitivo es dolmak (llenarse; vencer: süre doldu = se acabó el tiempo).
Yetişmek / Telafi etmek Alcanzar (a alguien) / Recuperar (el tiempo perdido)
«-e yetişmek» = alcanzar a alguien, llegar a tiempo; «telafi etmek» = compensar, recuperar: «kaybedilen zamanı telafi etmek» = recuperar el tiempo perdido.
Saçmalamak Decir tonterías / Hacer el tonto
Decir o hacer tonterías; coloquial, no vulgar. Saçmalama! = ¡No digas tonterías!
Karışmak / Müdahale etmek Meterse (en algo) / Entrometerse
Con dativo = meterse en: «Sen karışma!» = ¡Tú no te metas! «Müdahale etmek» es más formal: intervenir (también la policía o un médico). «Karışmak» también es mezclarse; transitivo: «karıştırmak».
İtaat etmek Obedecer
Con dativo: «emirlere itaat etmek» = obedecer órdenes. Coloquial: sözünü dinlemek.
Takılmak Engancharse / Enganchar
Engancharse (-e takılmak); burlarse de alguien («Bana takılma!»); en argot, pasar el rato: «Bu akşam takılalım».